default_mobilelogo

Rogier van der Weyden Sąd OstatecznyOkreślenie priorytetów

 

W czasie przygotowania do beatyfikacji Jana Pawła II członkowie grupy adoracyjnej przy Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się!” w  Krakowie określili wyraźniej swoje pragnienia i priorytety, które okazały się być bardzo pomocne w przeżyciu dnia beatyfikacji. Są one podane poniżej. Pojawiło się też pytanie, jak powinny zostać określone wskazania przed kanonizacją. Pragnienia związane z tym dniem zostały określone na nowo.

 

Przeżycie beatyfikacji

1. Pragnę, jak ewangeliczna Marta, troszczyć się o wiele spraw, które trzeba przygotować na dzień beatyfikacji, ale przede wszystkim chcę, jak Maria, skupić się na „najlepszej cząstce” – usłyszeniu, co Pan przez tę beatyfikację chce mi powiedzieć.

2. Pragnę w tym niezwykłym dniu spotkać wiele osób, a nawet całe rzesze ludzi, ale z drżeniem serca oczekuję na „najbardziej niezwykłe spotkanie”, to z Janem Pawłem II, który mieszka w domu Ojca w niebie, lecz poprzez obrzęd beatyfikacji zostanie w nowy sposób dany mieszkańcom ziemi.

3. Pragnę z uwagą wsłuchiwać się w nauczanie Ojca Świętego i innych świadków wiary, ale w sposób szczególny oczekuję na „najważniejsze słowo”, słowo Zmartwychwstałego Pana przychodzącego do swych uczniów w czasie sprawowania świętej Eucharystii.

4. Pragnę w Niedzielę Miłosierdzia prosić o liczne dary dla siebie i dla innych ludzi, dla Kościoła i całego świata, ale szczególnie gorąco chcę wołać o dar „najbardziej oczekiwany” – przyspieszenie kroku na drodze do świętości.

5. Pragnę w tym dniu łaski na nowo zawierzyć moje życie Bogu, przez Maryję, ale ze szczególną miłością chcę Mu złożyć „najważniejszy dar”, który przygotowuję od wielu miesięcy – zobowiązanie do większej troski o adorację Najświętszego Sakramentu.

6. Pragnę pierwszego maja przeżyć wiele pięknych doświadczeń, ale każde z nich podporządkować „największemu wydarzeniu” – sakramentalnemu zjednoczeniu z Chrystusem i Jego Kościołem w Komunii świętej, przyjętej w czasie uroczystej Eucharystii.

7. Pragnę w tę uroczystość zobaczyć wielu modlących się ludzi, abym umocniony ich wiarą, mógł jeszcze bardziej zapatrzeć się w „najwspanialszy widok”, jaki mogą oglądać moje oczy – przenajświętszą Hostię, w której jest obecny w sposób sakramentalny Jezus Chrystus, prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek.

 

Przeżycie kanonizacji

1. Bardzo pragnę troszczyć się, jak ewangeliczna Marta, o wiele spraw, które trzeba przygotować na dzień kanonizacji, ale przede wszystkim chcę, jak Maria, skupić się na „najlepszej cząstce” – na słowie, które Pan do mnie kieruje i na darach, które mi przynosi, za przyczyną nowego Świętego.

2. Pragnę w tym dniu łaski na nowo zawierzyć moje życie Bogu, przez Maryję, ale ze szczególną miłością chcę Mu złożyć „najważniejszy dar”, który przygotowuję od wielu miesięcy – zobowiązanie do jeszcze większej troski o adorację Najświętszego Sakramentu.

3. Pragnę z głęboką wiarą i gorącą miłością zjednoczyć się z Panem i Jego Kościołem w Komunii Świętej, ale ze szczególną gorliwością będę prosił Go o „najbardziej upragniony owoc” kanonizacji – nowy zapał w dążeniu do świętości i zaangażowaniu w dzieło nowej ewangelizacji dla wszystkich członków Kościoła, a szczególnie dla mnie i moich najbliższych.

 

wizyt
198118
(c) 2013 Copyright kanonizacja.diecezja.pl. Strona Archidiecezji Krakowskiej