default_mobilelogo

Pieter Coecke van Aelst Trójca ŚwiętaWprowadzenie

 

W roku 2011 przeżywaliśmy przygotowanie do beatyfikacji Jana Pawła II oraz sam dzień wyniesienia go na ołtarze. Była to Niedziela Miłosierdzia przypadająca wtedy 1 maja. Przyjęliśmy nowego błogosławionego w nasze życie i doświadczamy owoców tej obecności. Trwa modlitwa do Boga zanoszona przez jego wstawiennictwo, rozwijają się nabożeństwa ku jego czci, cieszymy się dniem liturgicznego wspomnienia tego błogosławionego.

Kiedy ogłoszony został dzień kanonizacji dwóch Papieży i chcemy się do tego wydarzenia dobrze przygotować, powracamy do przeżyć sprzed dwóch lat. Staraliśmy się wtedy bardziej zdecydowanie ustawić busolę naszego życia w stronę świętości. Żyjemy jednak w świecie, który ma wielką zdolność wskazywania człowiekowi innych ideałów, przed czym przestrzegał Chrystus: „Szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują” (Mt 7,14).

Pułapki i zagrożenia są różnorakie. Jan Paweł II, kreśląc program dla Kościoła na nowe tysiąclecie, przestrzegał przed postawą „człowieka pogodzonego z własną małością, zadowalającego się minimalistyczną etyką i powierzchowną religijnością” (NMI 31). Nie chcemy takiej postawy, a jednak wciska się ona w nasze życie. Czasem jesteśmy zmęczeni, niekiedy senni, kiedy indziej zrezygnowani. Wtedy łatwo zadowolić się minimalistyczną etyką oraz przeżywać nawet najpiękniejsze akty religijne na poziomie powierzchownej religijności. W pokonywaniu tych przeszkód potrzebna jest systematyczna praca nad sobą, a co pewien czas większe „przebudzenie duchowe”. Taką rolę niewątpliwie spełniły dwa wydarzenia ostatnich lat, czyli peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego oraz Rok Wiary. Teraz przychodzi kolejna pomoc w postaci przygotowania do kanonizacji bł. Jana Pawła II. Powracamy do prawdy o powołaniu do świętości oraz o uznaniu jej za właściwą miarę życia chrześcijańskiego. Chcemy rozbudzić w sobie pragnienie świętości i gorliwiej tą drogą kroczyć. Oznacza to większą troskę o rozwój miłości Boga i miłości człowieka.

Podejmując ten temat odwołujemy się do słów księdza kardynała Karola Wojtyły, który mówił przy okazji 50-lecia śmierci Brata Alberta: „Bóg w przedziwny sposób działa w dziejach człowieka. Oto rzucając go przed sobą na kolana, każe mu równocześnie uklęknąć przed jego braćmi”. Te bardzo obrazowe sformułowania określają istotne elementy przygotowywanego programu.

Pierwsze wezwanie to uklęknąć przed Bogiem. Chodzi o rozwój życia modlitewnego, a przede wszystkim adoracji Najświętszego Sakramentu. Stąd mocny akcent na „godzinę świętą” przeżywaną jako wspólną adorację w pierwszy czwartek miesiąca, a także jako adorację indywidualną lub w grupie. Do jej przeżywania przygotowane są odpowiednie pomoce. Teksty na wspólne nabożeństwa znajdują się na naszej stronie, a pomoce zawierające modlitwy i rozważania dla osób indywidualnych i grup znajdują się w książeczkach: „Modlitewnik nowenny adoracyjnej”, „Modlitewnik grup adoracyjnych” oraz „Adoremus. Pozwólcie dzieciom…” (teksty przeznaczone dla animatorów prowadzących grupy dziecięce).

Drugie wezwanie, które trzeba gorliwiej podjąć, to uklęknięcie przed człowiekiem. O tym, jak należy to czynić, mówi nam właściwie ukształtowana „wyobraźnia miłosierdzia”. Temu tematowi trzeba poświęcić więcej uwagi zarówno w etapie przygotowania do kanonizacji, jak w całej dalszej posłudze Kościoła wobec potrzebujących. Słowa i przykład bł. Jana Pawła II, a także nauczanie jego następców, wskazują kierunki zaangażowania każdego wierzącego i wspólnot parafialnych.

Nasza strona zawiera również sugestie dotyczące przeżycia samego dnia kanonizacji oraz uwagi na temat rozwijania kultu nowego świętego i troski o dalszy rozwój wszystkich działań, podjętych w czasie przygotowania do kanonizacji.
Proponowane tu działania stanowią część ogólnopolskiego programu duszpasterskiego na rok 2013/1014, którego temat brzmi: „Wierzę w Syna Bożego”. Jesteśmy wezwani, aby tę wiarę nadal pogłębiać i odważniej dawać o niej świadectwo. Tak czynili ci, którzy mają być ogłoszeni świętymi. Tak również my powinniśmy postępować.

 

wizyt
198119
(c) 2013 Copyright kanonizacja.diecezja.pl. Strona Archidiecezji Krakowskiej